Shakespeares dramatische universum draait op verraad. In tragedieën en histories overvloeien verraders – sommigen tegen de staat, sommigen tegen individuen, allen gedreven door de kaleidoscoop van menselijke motieven: ambitie, angst, liefde, overleven. Belangrijkste voorbeelden per stuk:
Brutus, Cassius, Casca, Decius Brutus, Metellus Cimber, Trebonius, Ligarius
Antony, Cleopatra, Enobarbus, Dolabella, Scarus
Coriolanus, Aufidius, Tullus Aufidius, Veturia, Volumnia
Edmund, Regan, Goneril
Macbeth, Lady Macbeth, Banquo, Macduff, Malcolm
Claudius, Gertrude, Polonius, Laertes, Rosencrantz, Guildenstern
Iago, Roderigo, Cassio, Emilia
King John, Hubert de Burgh, Robert Faulconbridge, Philip of France, Lewis the Dauphin
Hotspur, Prince Hal, Falstaff, Glendower, Mortimer
Prince Hal, Falstaff, Northumberland, Scrope, Mowbray
Dauphin of France, Constable of France, Alençon, Dunois, Orleans
Talbot, Joan of Arc, en anderen
Let op: Motieven variëren wijd – sommigen verraden voor macht, sommigen voor principe, sommigen omdat ze geen ander pad zien. Shakespeare maakt verraad nooit simpel.