De Barokperiode (ca. 1600–1750) produceerde reuzen in zowel muziek als beeldende kunst. Drie figuren staan als pijlers van de eeuw:
De Leipzigse kantor die elke muzikale vorm die hij aanrakte synthetiseerde. Bach's meesterlijkheid in contrapunt—vooral de fuga—blijft de gouden standaard. Van de Brandenburgse Concerten tot de Mattheuspassie en Het Wohltemperirte Clavier, is zijn oeuvre een universum van structurele genialiteit en spirituele diepgang.
Duits van geboorte, Brits door keuze. Handel veroverde Londen met Italiaanse opera, hervond toen de Engelse oratorium. Messiah—met zijn "Halleluja"-koor—is het meest uitgevoerde koorwerk in de geschiedenis. Zijn Rinaldo en Water Music tonen theatrale flair en melodische vrijgevigheid.
De Nederlandse meester van licht en schaduw. Rembrandt's chiaroscuro was niet alleen techniek—het onthulde ziel. De Nachtwacht revolutieerde groepsportretten; zijn zelfportretten vormen een onverslagen visuele autobiografie. De Anatomische Les van Dr. Nicolaes Tulp vangt wetenschap en menselijkheid in één frame.
Twee componisten, één schilder—ieder verruimde de expressieve grenzen van hun medium, definieerend Barok's drama, contrast en emotionele intensiteit.