De Mad Hatter in Alice's Adventures in Wonderland (1865) vertegenwoordigde verschillende Victoriaanse angsten:
Zijn chaotische logica en erratisch gedrag weerspiegelden de angst van die tijd voor geestelijke ziekten – gezien als besmettelijk, schandelijk en ongeneeslijk.
De oneindige, nonsensische theepartij spot met Victoriaans etiquette, klasse-pretenties en zinloze formaliteiten.
Hoedenmakers gebruikten kwiknitraat om beverhars te viltten; chronische blootstelling veroorzaakte trillingen, humeurswisselingen en dementie – "gek als een hoedenmaker" was een erkende beroepsziekte. Carroll's personage maakte deze industriële tragedie letterlijk.
Midden in strikte moraliteit en utilitarisme bood de Hatter's absurditeit een toegestane ruimte voor spel, fantasie en taalvrijheid.
Zijn verzet tegen normen symboliseerde de vrees dat gaande individualisme en het in twijfel trekken van traditie de maatschappelijke orde zouden ontwrichten.
De Hatter is dus een veelzijdig symbool: slachtoffer van de industrie, criticus van conventies, en bevrijder van de verbeelding.