Hoewel het beeld van de witte jurk van Marilyn Monroe die opwaait als een metro voorbijrijdt direct herkenbaar is en een gevoel van spontaniteit oproept, was het in werkelijkheid een zorgvuldig georkestreerd moment.
Dit is waarom:
* De scène werd vele malen herhaald: Bij het filmen waren meerdere opnames en opstellingen nodig om de perfecte opname te krijgen. Het opblazen van de jurk werd bereikt door krachtige ventilatoren die strategisch waren geplaatst om het windeffect te creëren.
* Marilyn Monroe's jurk: De witte jurk was niet zomaar een jurk; het is speciaal voor de scène ontworpen, met een lichtgewicht stof die bedoeld is om gemakkelijk te golven.
* De reactie van het publiek: De filmploeg huurde zelfs figuranten in om op de jurk te reageren, wat bijdroeg aan het realisme van de scène.
Hoewel het beeld van de 'subway dress'-scène synoniem is geworden met ongeplande, spontane momenten, was het daarom een zorgvuldig vervaardigde, theatrale productie.