Een drukke kostuumfeest. Sneeuwwitje, in haar iconische gele jurk en rode lint, manoeuvreert schuchter door de menigte.
SW: (fluisterend) Oh, ik hoop dat ik me niet voor de gek maak…
(Ze botst tegen Prins Charming, morst fruitpunsch.)
PC: Vergeef me! Laat me. (biedt zakdoek) Ik ben Prins Charming.
SW: (blozend) Sneeuwwitje. Een genoegen.
PC: Net zo charmanto als je naam. Zullen we dansen?
SW: Ik… ik zou graag, maar ik ben niet goed in dansen.
PC: Onzin! Ik leer je. Kom — laten we hen een echte walzer tonen!
(Ze dansen weg; Boze Koningin kijkt toe, ogen vernauwend.)
BK: (tegen zichzelf) Een boerenmeisje die de schijnwerpers steelt! Hoe durft ze.
(Ze benadert de Jager, die naar Sneeuwwitje kijkt.)
BK: Jager. Ik heb een taak voor je. (fluistert kwaadwillend)
J: (onzeker) Majesteit, ik… ik ben geen moordenaar. Maar voor u, ik probeer het.
BK: (koud) Zorg dat je het doet. De beloning zal groot zijn.
(Sneeuwwitje en Prins Charming in een maneschijnhoek.)
SW: Dank je. Je bent de vriendelijkste prins die ik ooit ontmoette.
PC: En jij bent de meest betoverende maagd die ik ooit zag.
(Jager nadert, boog gespannen.)
J: Vergeef me, Hoogheid. Ik kon zo'n schoonheid niet kwetsen. (legt Koningins opdracht uit)
SW: (verschrikkelijk) De Koningin? Waarom?
PC: (woedend) Een jaloerse wie! Ze zal betalen!
SW: Alsjeblieft, geen geweld. We moeten met haar redeneren.
(Ze strategiëren met Jagers hulp — leidend tot de appel, dwergen, en uiteindelijke overwinning.)