The Plank (1979) staat als een unieke invoer in de Britse komediegeschiedenis: een stille film geschreven, geregisseerd door, en met in de hoofdrol Rowan Atkinson in zijn speelfilmdebuut. De premisse is bedrieglijk simpel – twee arbeiders (beide gespeeld door Atkinson) proberen een plank te dragen door een reeks steeds chaotischer wordende obstakels.
De film bevat vrijwel geen dialogen, volledig vertrouwend op Atkinsons buitengewone fysieke komedievaardigheden. De enige andere genoteerde acteur is John Bluthal, die kort verschijnt als "De Passant."
Zonder woorden bouwt Atkinson uitgebreide zichtgags: de plank wordt een wrakbal van ongelukkige vernietiging, die ladders omverwerpt, ramen verbreekt en voetgangers doet struikelen. De humor ontstaat uit perfecte timing, expressieve gezichtsbewegingen, en de escalerende absurditeit van elke ontmoeting.
The Plank kondigde de aankomst aan van een groot komisch talent. Atkinsons meesterwerk van stille komedie – herinnerend aan Buster Keaton en Jacques Tati maar duidelijk zijn eigen – zou snel evolueren naar het wereldwijd geliefde Mr. Bean personage. Deze 30-minuten korte film blijft een getuigenis van de blijvende kracht van visueel vertellen en een fascinerend vroege document van een van Britains grootste komische exportproducten.