Operakostuums hebben de reputatie dramatisch te zijn. Bekostuumontwerper Peter J. Hall creëerde ooit een 65 pond zware, juweelbeslagen jurk die door twee mensen getild moest worden naar de sopraan. Zij was een sensatie. Maar Hall erkende dat een succesvol operakostuum meer vereist dan schok en exces. "De kostuums illustreren het geluid," zei Hall. Een succesvol kostuum kan lagen van betekenis toevoegen aan een operaproductie, maar het werk is moeilijk. Ontwerpen begint met begrip van kleur, stof en beweging.
Opera is een collaboratieve kunst; veel mensen hebben meningen over kostuumontwerp. Belangrijke stemmen: regieassistent, scenografen, snijsters, naaisters, inkopers, perukmakers, en zangers.
Maak je vertrouwd met de scènes. Welke scènes vereisen speciaal dramatisch effect? Een van Hall's meest dramatische kostuums was een robijnrode jurk voor een bruiloftsscène in Bellini's "I Puritani", een drama over de puritaanse tijd.
Zorg dat personen rechtop staan bij meten. Naast lichaamsmaten (lengte, borstomvang), meet hoeveelomvang voor peruken en voeten voor schoenmaat. Vermijd ontwerpen die zangers hun nek en borst aandringen. Rekening houden met bewegingen (knielen, schreiten). Veel operazangers willen niet dat hun hoofd bedekt is.
Focus op vormen en kleurenschema's. Verschillende tijdperken hebben kenmerkende vormen: Tudor = vierkante vormen, Victoriaans = klokvormen. Zie hoe vormen samenpassen.
Operakostuums hebben vaak heldere tinten, maar soms zijn donkere kleuren nodig. In Verdi's "Don Carlo" moet Koning Filips zwart dragen. Om te voorkomen dat het kostuum dood lijkt, speel verschillende zwarte stoffen tegen elkaar: zijde en fluweel. Gouden naadwerk kan schaduwen benadrukken.
Omdat opera op grote podia gespeeld wordt, zijn stevige, krachtige stoffen nodig. Ontwerpers gebruiken vaak meubelstoffen: fluweel, brokaat.
Kant, knopen, borduren, parels voegen karakter toe.