Jørn Utzon's zeilachtige schillen (1957–1973) zijn zowel esthetisch wonder als ingenieursoplossing:
Gekromde betonschillen reflecteren en diffuseren geluidsgolven, creërend rijk, immersief audio in concertzalen.
Voorgegoten betonribben op staalframe verdelen gewicht gelijkmatig, voorkomend zakking op Bennelong Point's ontdiende land.
De schilgeometrie induceert luchtstroom, passief temperatuur regerend — koel in zomer, warm in winter.
De silhouet symboliseert Sydney en Australië wereldwijd, een meesterwerk van 20e-eeuwse expressionistische architectuur.
Utzon's ontwerp synthetiseert beeldhouwkunst, ingenieurskunst, en omgevingsreactie — schoonheid dienend aan performance.