Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

De Geschiedenis van Bengaalse Kunst: Pottery, Patuas, Volkskunst en Moderne Invloeden

Bengaalse kunst is een diverse tapestry van rijke, kleurrijke stukken die de levendige cultuur van Bangladesh weerspiegelen. Bengaalse kunst spant eeuwen en omvat houtwerk, terracotta, schilderijen, rolschilderijen, textiel, architectuur en poppen. Bengaalse kunst wordt gekenmerkt door intense levendige kleuren, gezien in Alpana, rituele schilderijen met religieuze motieven op vloeren van huizen en kleurrijke bussen in stedelijke gebieden. Een van de vroegste bekende Bengaalse kunst was Paal-schilderijen uit de 11e eeuw.

Vroegste Geschiedenis

Sommige van de vroegste artefacten van Bengaalse kunst zijn specimen van pottery uit Mahasthangarh, in Noord-Bangladesh. De gevonden pottery dateert van de 3e eeuw v.Chr. tot de 16e eeuw n.Chr. De pottery is meestal terracotta, een klei-gebaseerde, ongeglaazuurde keramiek. De terracotta is versierd met veel religieuze symbolen, zoals hindoe-goden zoals Krishna. Sommige gevonden keramiek bevat ook gravures van het dagelijks leven op het Bengaalse platteland.

Patuas

'Harshacharita', een zevende-eeuwse Bengaalse tekst, beschreef kunstenaars die rollen toonden die vertelden over de beloningen en straffen die Yama, de Heer van de Dood, uithandeelde. Sindsdien hebben rondtrekkende kunstenaar-verhalenvertellers versierde rollen, patuas of pats genoemd, gebruikt om hun verhalen te helpen vertellen. Elk verhaaldeel op de rol komt overeen met het vertelde verhaal. Pats waren oorspronkelijk op doek geschilderd met plantaardige kleurstoffen en natuurlijke pigmenten.

Vroeg 20e Eeuw

Aan de aanvang van de 20e eeuw beïnvloedde Bangladesh's koloniale heerser, het Britse Rijk, Bengaalse kunstenaars om in Europese stijlen te schilderen. Europese invloeden, zoals de bioscoop en theater, lieten schilderijen van Bengaalse theaterachtergronden en bioscoopversieringen ontstaan, evenals Europese-stijlportretten van Bengaalse aristocratie. In de vroege 1900s populariseerden gerenommeerde kunstenaars zoals Havel Oriëntale Kunst, of de Bengaalse School, die Mughal Bengaalse miniatuurkunst combineerde met Chinese en Japanse stylisering. Hun kunst functioneerde als een act van rebellie tegen Europese stijl en koloniale heerschappij.

Volkskunst

Inheemse volkskunst was een soort Bengaalse kunst. Kunstenaars schilderten ontwerpen op stoffen zoals muslin en Jamdani. Kunstenaars produceerden ook Patachitra-schilderijen, die religieuze afbeeldingen waren van Krishna en andere goden op katoendoek. Chou-maskers waren endemisch voor Bangladesh. Chou-maskers waren kleimaskers van de gezichten van de goden die mensen droegen tijdens de Chou-dans, die goddelijke heldendaden vierde. Borduren, leerambacht, muurbehang, zakdoekjes en Tepa Putul (Bengaalse poppen) waren ook artistieke vasten.

Beeldende kunst

Related Categories