De schilderkunst van Henri Matisse omvat absorberende kleuren en tinten om blijvende indrukken van vergankelijke momenten in de tijd te creëren. Matisse creëerde een iconische en gestileerde schilderstijl door verschillende elementen van kleur en textuur te integreren die synoniem geworden zijn met vroege 20e-eeuwse moderne kunst. Een grote vriend en rival van Pablo Picasso, had Matisse een sterke invloed op kunstenaars van zijn tijd.
Vroege Matisse-schilderijen waren representatief voor een stijl genaamd Fauvisme, die sommige critici beschreven als het werk van beesten. De basis voor de stijl betrof een ongewone aandacht voor kleur die het natuurlijke beeld van een object verdeckte. Bijvoorbeeld, een portret van een groen weiland met een huis kan hoge contrasten gebruiken om roze gras en een geel huis te creëren. Critici van die tijd keken zijn benadering en diegenen die in deze stijl werkten als absurd en over de top.
Matisse's stijl omvat verschillende elementen van natuur. Hij creëerde beelden van velden, huizen, gewone vruchten en naakten tegen achtergronden van gras, weiden en rivieren. De kunst benaderde alledaagse objecten vanuit een standpunt van vervorming door echte objecten in aberrante manieren te presenteren. Naarmate zijn stijl zich ontwikkelde, werd hij een bewaker van de Franse klassieke stijl. Veel van zijn latere werken toonden de extravagante kleuren en brachten meer realisme in de kunst.
De kleuren die Matisse gebruikte, hangen af van de periode van zijn leven die geëvalueerd wordt. In de vroege periode, vóór 1905, gebruikte hij levendige, dramatische en hoogst emotionele kleuren. Naarmate hij volgroeide, ontwikkelde de kunst zich tot zelfs vormens met weinig perspectief, of driedimensionale vormens. Beperkte contouren en emotionele inhoud namen prioriteit over detail. Bijvoorbeeld, hij zou geen realistische afbeeldingen van een deur maken en alle delen van een deurklink gedetailleerd uitwerken. In plaats daarvan zouden zijn schilderijen erop gericht zijn om een emotie geassocieerd met die deur te vertegenwoordigen – of vrijheid, isolatie of vrees.
Hoewel de Matisse-stijl voornamelijk om schilderijen gaat, dabbde hij ook in beeldhouwkunst en tekenen met pen en inkt. Zijn tekeningen waren voornamelijk simpele, onversierde lijnen die handelden over onderwerpen van vrouwelijke vorm en stillevens. De beeldhouwwerken hielpen hem zijn schilderijen te visualiseren en te conceptualiseren hoe die objecten naar schilderijen over te brengen. Hij wordt geciteerd met: 'Ik beeldhouwde als een schilder.'