Om Hering's theorie te begrijpen, is kennis van de theorie van Thomas Young en Hermann von Helmholtz (trichromatische theorie) essentieel. Zij stelden dat het menselijk oog kleuren waarnemt op basis van drie primaire kleuren: rood, blauw en groen.
Hering was het niet eens met de Young-Helmholtz theorie. In plaats van drie basiskleuren, stelde hij voor dat de mens kleuren waarnemt op basis van zes primaire kleuren, gegroepeerd in drie tegenovergestelde paren: rood-groen, blauw-geel, wit-zwart. Omdat deze kleuren elkaar tegenoverstaan, zien we geen groenachtige roden, zwartachtige witten of blauwachtige geel.
Na-beelden, ook spookbeelden genoemd, zijn optische illusies. Als iemand naar iets kijkt en daarna wegkijkt, ziet hij een na-beeld. Een klassieke demonstratie: staar enkele seconden naar de Amerikaanse vlag. Wanneer u weggijkt, ziet u een versie waarin de witte strepen en sterren zwart lijken, de rode strepen groen en het blauw geel. Volgens Hering's theorie zijn dit precies de tegenovergestelde kleuren die hij voorspelde.
De theorie over menselijke kleurwaarneming stelt dat signalen van staven en kegels naar het visuele systeem in de hersenen worden doorgegeven. Twee celtypen spelen een rol: bipolaire en ganglioncellen. Visuele informatie van de kegels gaat naar de ganglioncellen. Parvocellulaire ganglioncellen (P-cellen) verwerken de kleurinformatie.
Hering's kleurentheorie heeft andere theorieën geïnspireerd. Edwin Land's retinex-theorie (1970) bouwt voort op Hering's zes primaire kleuren: in de hersenen zouden drie kleuren vertaald worden naar zes. Leo Hurvich en Dorothea Jameson's hue-cancellation theorie is ook gebaseerd op Hering: ze stellen dat het mengen van tegenovergestelde kleuren een andere kleur oplevert (bijv. rood + groen = geel, niet roodachtig groen).