De naam giclée (uitgesproken zjee-clay) komt van het Franse woord "giclée", een vrouwelijk zelfstandig naamwoord dat betekent "dat wat gespoten of gespoten wordt". De naam beschrijft de werking van een inktjetprinter, die een mondstuk gebruikt om inkt te sproeien.
De term giclée werd voor het eerst toegepast op deze digitale kunstreproducties door Jack Duganne in 1991. Hij wilde een manier om de hoogwaardige kunstenaarsafdrukken te differentiëren van de IRIS-afdrukken die gebruikt werden als proef of conceptversie van een kunstwerk in prepress-winkels en commerciële drukkerijen. De IRIS-afdrukken gebruikten slechts vier kleuren en waren niet gemaakt om lang mee te gaan.
Een origineel kunstwerk wordt gescand met een digitale camera en het beeld wordt digitaal gearchiveerd. Vervolgens wordt een professionele inktjetprinter gebruikt om de giclée-print te maken. In tegenstelling tot de printer die u thuis mogelijk gebruikt, gebruiken deze hoogresolutie professionele printers acht tot twaalf kleuren.
Giclée-afdrukken staan een kunstenaar toe meerdere afdrukken van een origineel kunstwerk te maken. De afdrukken kunnen in bijna elke gewenste formaat worden geproduceerd. Ze kunnen tegen betaalbaardere prijzen worden verkocht, waardoor het werk van de kunstenaar beschikbaar komt voor een groter publiek. Giclée-afdrukken op archiefcanvas, bewaard buiten zonlicht en extreme vochtigheid, duren decennia.
Giclée-canvassen zijn van zo hoge kwaliteit dat ze geschikt zijn voor galerieën en musea. Giclée-afdrukken zijn getoond in het Metropolitan Museum en het Museum of Modern Art in New York. Giclée-afdrukken zijn versteurd voor bedragen van $9.600 (Chuck Close), $10.800 (Annie Leibovitz) en $22.800 (Wolfgang Tillmans) in april 2004.