Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Informatie over Griekse vazen

Griekse vazen zijn een van de belangrijkste artistieke en historische artefacten van de oude wereld. Deze vazen werden in de hele oude Middellandse Zee gewaardeerd als kunstobjecten op zich. Ze illustreren Griekse rituelen, zoals bruiloften en begrafenissen, en scènes uit mythes en hedendaagse Griekse literatuur en theater. Omdat deze vazen nauwkeurig gedateerd kunnen worden, worden ze vaak gebruikt om afbeeldingen op hen te dateren.

Geschiedenis

Hoewel geschilderd aardewerk in Griekenland een lange geschiedenis heeft, worden Bronstijdsaardewerk en later Hellenistisch aardewerk apart behandeld van klassiek aardewerk. Deze vazen zijn verbonden door gemeenschappelijke stijlen en ontwikkelingen, alsook sociale, politieke en economische veranderingen. De Peloponnesische Oorlog (413-404 v.Chr.) verhinderde de export van Attisch aardewerk, en aan het einde van de 4e eeuw v.Chr. werd rood-figuuraardewerk niet meer geproduceerd.

Fabricage

De meeste vazen waren op de schijf gemaakt, hoewel er voorbeelden zijn van in een vorm gegoten aardewerk. Grote stukken werden in meerdere delen gemaakt. De vaas werd vervolgens versierd met een engobe – een gedunne suspensie van gekleurde klei – en daarna gebakken.

Typen Griekse vazen

Vazen werden voor diverse doeleinden gebruikt, waaronder voedselopslag en cosmetica. Andere dienden om wijn te mengen en te drinken, of water te transporteren. Sommige werden voor specifieke rituelen gemaakt, zoals bruiloften, als urnen of als grafmonumenten.

Versieringsstijlen

De Geometrische stijl, ontwikkeld rond de 8e eeuw v.Chr., kenmerkt zich door abstracte hoekige motieven gerangschikt in banden om de vaas. Volgens "Gardner's Art Through the Ages" is een van de vroegste voorbeelden van geometrische figuurlijke schilderkunst te vinden op een krater (een brede, tweeoorige kom) die het graf van een Athense man markeerde. De scènes tonen de man op zijn baar, de rouw en de wagenprocessie in zijn eer als vereenvoudigde, tweedimensionale vormen.

Zwart-figuurschilderkunst werd in Korinthe in de 7e eeuw v.Chr. ontwikkeld en verving de Geometrische stijl. Zwart silhouetten werden op het oppervlak aangebracht, en details in de figuren werden ingesneden met een scherp instrument. Hooglichten werden in paars en wit toegevoegd voor het bakken. In "Greek Vase Painting: An Introduction" zegt Dietrich von Bothmer, voormalig curator Griekse en Romeinse Kunst in het Metropolitan Museum of Art: "De groeiende nadruk op menselijke interpretaties in tegenstelling tot hiëratische formaliteit is een van de veelvoudige prestaties van de grote zwart-figuurschilders."

Rood-figuurschilderkunst, ontwikkeld rond 530 v.Chr. in Attica, was het tegenovergestelde van zwart-figuurschilderkunst. In plaats van zwart te gebruiken om de vormen te creëren en te vullen, omlijnde de schilder de figuren en kleurde de achtergrond zwart. De figuren en ornamenten bleven de roodbruine kleur van de klei. Details binnen de figuren werden getekend of met een penseel geschilderd, wat de schilder de mogelijkheid gaf de glazuur op te bouwen en een reeks schaduwingen te creëren.

In de wit-grondtechniek werd een witte engobe als achtergrond voor de geschilderde scène aangebracht, en de figuren werden in zwart omlijnd. Vervolgens werden ze geschilderd met gedilueerde gekleurde engoben. De polychrome decoratie was te kwetsbaar voor alledaags gebruik en vindt zich bijna uitsluitend op vazen die als grafgeschenken achterbleven.

Inscripties

Vazen werden soms geïnscript met namen, zinnen of handelsmerken. Soms werden de objecten in de scène gelabeld, of de namen van de figuren gegeven. Zinnen als "Ik groet u" werden aan sommige vazen toegevoegd, of hulde aan mannen en vrouwen die als mooi of opmerkelijk galden. Sommige vazen werden eigenlijk getekend door de kunstenaars die ze maakten.

Beeldende kunst

Related Categories