Mozaïek is de kunst van het inleggen van stukken steen en andere dingen in mortel of cement. Griekse mozaïek is bijzonder mooi vanwege de kunstenaarschap die erin zit en de verhalen die het vertelt. Gedetailleerde mozaïeken tonen de goden, familie, architectuur en schoonheid die was, en nog steeds is, Griekenland.
De vroegste bekende mozaïeken werden in China in de 4e millennium v.Chr. gecreëerd. Toen handelroutes vestigden, verspreidde de kunst zich naar Griekenland en later Italië. De oudste mozaïeken die in Griekenland gevonden zijn, waren gemaakt met stukken puin. Puinmozaïeken evolveerden tot mozaïeken van stenen, marmer en glas. In de eerste eeuw n.Chr. werden mozaïeken gevonden in huizen van alle klassen van mensen. Door deze mozaïeken hebben moderne archeologen en historici veel geleerd over hoe mensen leefden, hun economische toestand, hun waarden, hun activiteiten en wie ze vereerden.
Tesserae zijn de items gebruikt om een mozaïekafbeelding te maken. Voorbeelden van tesserae zijn stenen, glas, knikkers, klei en pottenbakkerijstukken. Vroege Griekse mozaïeken gebruikten stenen, met meer kleurrijke materialen toegevoegd als de kunst evolveerde. Een mengsel van cement, zand en water ankert de tesserae. Zwarte klei wordt gebruikt als een zachte fundering om te setten en ontwerpen in de byzantijnse techniek van mozaïekmaken.
Er zijn drie technieken gebruikt om Griekse mozaïeken te maken. De byzantijnse techniek omvat het schetsen van een ontwerp op hout dat zwarte klei erbovenop heeft. De kunstenaar rangschikt de stenen, plakt een dun doek over de mozaïek en laat het drogen. Eenmaal droog, zet de kunstenaar de houtkant in cement en verwijdert het doek.
De directe techniek wordt gemeenschappelijk gebruikt voor vloeren en de grond, zoals een pad. De kunstenaar maakt een houten of metalen frame, vult het met een cementmengsel waarin hij de tesserae plaatst. Deze techniek kan ook op een houten basis toegepast worden die aan de vloer bevestigd is.
De indirecte techniek wordt gebruikt om grote tegels en kunstwerken te maken. De kunstenaar rekkt papier over een stuk hout en lijmt de tesserae met het gezicht naar beneden op het papier. Hij bouwt een frame rond de randen van de mozaïek, bedekt de tesserae met een voegmengsel en vult de rest van het frame met cement, getopt met kippennet en plastic, voor stabiliteit, en nog een stuk hout. De kunstenaar keert de mozaïek om, pelt het papier af en laat de mozaïek drogen.
Griekse mozaïeken werden gemaakt voor schoonheid, maar functie speelde ook een belangrijke rol. Mozaïeken werden gebruikt als vloeren, om fonteinen en tuinpaden te versieren, en om kolommen, trappen en muren te versieren en te versterken. Mozaïeken werden ook in plafonds van kerken en andere belangrijke gebouwen gebruikt.
Mythologie heeft altijd een grote rol gespeeld in het inspireren van Griekse mozaïeken. De gebouwen van Griekenland zijn bespoten met mozaïeken van Zeus, Poseidon, Triton, Aphrodite, Paris, Daphne en de hele familie van goden, vertellend over de mythes van de oude Grieken. Deze mozaïeken zijn mooi gedetailleerd, met de goden op exotische dieren rijvend, vliegend door de lucht en in oceanen, dappere gevechten strijdend en mooie en tragische liefdesverhalen vertellend.