In 1894 exposeerde de Franse schilder Claude Monet een schilderij genaamd "Impression, Sunrise." De schilderij werd afgewezen door critici die het werk "impressionistisch" noemen. De kritische recensie gaf een naam aan een nieuwe schilderstijl die licht, spontaniteit en het persoonlijke perspectief van de kunstenaar op het doek bracht. Impressionistische schilders begonnen niet met een schets ontwikkeld in het atelier, maar met kleur, en ze schilderden buiten.
Deze Amerikaans geboren kunstenaar moedigde haar vrienden en mecenen aan om impressionistische kunst te accepteren en, nog belangrijker, te verzamelen. Haar schilderijen tonen een intieme kennis van de aanwezigheid van licht en de vermogen om dat licht in haar doeken te brengen. Ze schilderde eenvoudige huishoudelijke scènes uit het leven en is bekend om haar schilderijen van moeders met hun kinderen.
De vroege werken van Pierre Auguste Renoir zijn een studie in het brengen van licht in het doek in de typische impressionistische stijl. Zijn buitenschilders en veel studies van zijn model Lise tonen zijn vermogen om een doek te verlichten met ongelooflijke zachtheid en schoonheid. Hij gespecialiseerd in het schilderen van bloemen, mooie kinderen en mooie vrouwen. Zijn schilderijen zijn vrolijk en aantrekkelijk.
Alfred Sisley, die schilderde met Monet en Renoir, was een Engels schilder die het grootste deel van zijn leven in Frankrijk doorbracht. Totaal ondergedompeld in zijn kunst, promootte Sisley zich niet zoals velen van zijn tijdgenoten deden, en hij bereikte pas aan het einde van zijn leven erkenning. Zijn passie voor het schilderen van de briljante blauwe tinten van de lucht en de subtiliteit van sneeuw stelde hem in staat om de impressionistische beweging naar een ander niveau te tillen.