Eeuwenlang kochten Russen hoogwaardig porselein uit China en Duitsland. Geïmporteerd porselein was erg duur. In het begin van de 18e eeuw probeerde Peter de Grote de productie van Russisch porselein te organiseren, maar onder zijn heerschappij waren deze pogingen onsuccesvol. Alleen onder de heerschappij van Tsarina Elisabeth, zijn dochter, in 1744, werd de eerste Russische porseleinfabriek opgericht onder het patronage van haar koninklijke majesteit.
De Koninklijke Porseleinfabriek vestigde creatieve banden met de Russische Academie voor Schone Kunsten. Het einde van de 18e eeuw werd gekenmerkt door het opkomen van een nieuwe gilde van kunstenaars, de zogenaamde "porselein decoratieve kunstenaars." De kunstenaars werkten direct bij de Koninklijke Porseleinfabriek.
In 1814 werd de Gardner Porseleinfabriek de leider in porselein kunst en handel. De fabriek produceerde porselein koffiesets met karikaturen op het Napoleonse leger.
De miniaturen op de porselein koffiesets in de jaren 1820 afgebeelde Russische landschappen. Het waren in wezen decoratieve schilderijen van de parken en paleizen van Sint-Petersburg.
In 1913 produceerden de Russische porseleinfabrieken koffiesets exclusief voor de opkomende klasse van de Russische burgers. Ze afgebeelden in hoogst gestileerde vorm het leven van "Boyaren," de Russische heersende elite voor Peter de Grote.
Na de Bolsjeviek revolutie van 1917, in de Roaring Twenties, namen de Russische Futuristen en Suprematisten het kunstwerk over. Ze begonnen thee- en koffiepotten te ontwerpen voor de Sovjetsche Overheids Porseleinfabriek. In 1923 produceerde de Sovjetsche fabriek zijn eerste koffieset genaamd "Suprematisme."