Figuratieve kunst is een kunstvorm die duizenden jaren bestaat in culturen over de hele wereld. Het kan in elk medium en in diverse stijlen gemaakt worden. Kunstenaars maakten en maken nog steeds figuratieve kunst.
Figuratieve kunst verwijst naar elke kunst die duidelijk een beeld uit de echte wereld vertegenwoordigt. Vanaf de oudheid loopt de lijnt door veel moderne en hedendaagse stromingen. Hoewel de term vaak verwijst naar kunst met menselijke of dierlijke figuren als onderwerp, kan het ook allgemeener gebruikt worden om representatieve kunst van abstracte kunst te scheiden.
Abstracte kunst (vroeg 20e eeuw) vereenvoudigde, idealiseerde of vervormde realistische referenten tot onherkenbaarheid of vermied realiteit geheel. Term wordt vaak door elkaar gebruikt met non-representatieve kunst. Abstracte kunst vertegenwoordigt de fysieke materie van de echte wereld niet op dezelfde manier als figuratieve kunst.
Figuratieve kunst heeft een geschiedenis zo lang als representatie zelf. Vroegste voorbeeld: gesneden beeld van een vrouw in Hohle Fels-grot (Zuid-Duitsland), van mammoettand, minstens 35.000 jaar oud. Grottekeningen van Lascaux (Frankrijk): dieren uit de regio, 16.000 jaar oud. Voorbeeld uit oude culturen wereldwijd.
Figuratieve kunst niet alleen een echt onderwerp afbeelden, maar ook culturele waarden van de tijd weerspiegelen. Beeldhouwkunst, portretkunst, genrestukken, godsdienstige/mythethema's — alles kan figuratief zijn. Het kan een onderwerp afbeelden en tegelijk intellectuele concepten suggereren. Griekse standbeelden: goden/godinnen met geometrische precisie. 19e-eeuwse portretten (Ingres): gelijkenis + subtiele stylisering = schoonheidsideaal van de tijd. Wetenschappelijke illustratie: accurate, mimetische documentatie zonder stylisering.
Verschillende moderne/hedendaagse stromingen vallen onder figuratieve kunst: vervormde figuren van kubisme (Picasso), uitgezette surrealistische beelden (Giacometti), platte pop-art (Warhol) — ondanks uiteenlopende intentie/stijl allemaal figuratief.