In George Orwells Nineteen Eighty-Four is het glazen persgewicht dat Winston koopt in Charrington's knullenzaak een meerlaags symbool:
De koraal erin – "een stuk geschiedenis die de Partij niet kon aanraken" – vertegenwoordigt objectieve waarheid en schoonheid buiten Partijcontrole. Een fragment van het onveranderlijke verleden.
Het glas omhult de koraal zoals de kamer boven de zaak Winston en Julia omhult. Beiden zijn breekbaar, tijdelijke toevluchtsoorden voor surveillance.
Hij verlangt het te verpletteren – een impuls tot vernietiging van de Partij-lelijkheid – maar mist de moed. Het persgewicht belichaamt zijn impotente verlangens naar vrijheid.
Als de Thought Police de kamer binnenvallen, wordt het persgewicht op de haard geslagen. "Hoe klein het altijd was!" De koraal rolt over de mat – bloot, onbeschermd, triviaal. De Partij verplettert schoonheid en privacy moeiteloos.
Partij-stijl: brutalistisch, uniform, industrieel. Persgewicht: organisch, uniek, nutteloos (geen "doel"). Het is een verzet in objectvorm.
"Het persgewicht was de kamer waarin hij was, en de koraal was Julia's leven en het zijne, vastgezet in een soort eeuwigheid in het hart van het kristal."