Een objectlabel, zoals gebruikt om tentoonstellingen in musea en galerijen te beschrijven, moet net zo interessant en boeiend zijn als het object zelf. Bezoekers besteden iets meer tijd aan het lezen van labels dan aan het bekijken van de objecten, en uw label heeft de uitdagende taak om mensen te informeren over wat zij zien. Houd het kort, krachtig en tot op de kern, geef alleen relevante informatie en maak de verhaallijn begrijpelijk op het niveau van een 13-jarige.
Standaardiseer de specificaties van uw label. Dit omvat de afmetingen en kleur van het label, evenals de stijl, puntgrootte en kleur van het lettertype. Volgens Alaska State Museums begint de effectiviteit van een label met hoe goed het past bij de tentoonstelling. Contrastere of coördineer de achtergrondkleur met de muren van de tentoonstelling, en kies een lettergrootte (puntgrootte) die groot genoeg is om gemakkelijk leesbaar te zijn — minimaal 18 punt — en een lettertypekleur die sterk contrasteert met de achtergrond.
Bouw het label op. Het label identificeert een object en trekt de aandacht van de kijker. Wat u op uw label schrijft, hangt af van welke informatie u beschikbaar hebt over het onderwerp. Op zijn minst moet het de titel of een beschrijving van het object geven, de leeftijd van het object vermelden, de kunstenaar of maker noemen, een catalognummer opnemen en de herkomst van het object en de materialen waaruit het gemaakt is, opsommen. Aanvullende informatie kan zijn: het gebruik van het object in zijn tijdperk, of een weinig bekend feit over de maker of herkomst.
Corrigeer uw label zorgvuldig en controleer het woordenaantal. Een label van minder dan 75 woorden is ideaal. Controleer of de tekst vloeiend is, de lezer meeneemt van het ene punt naar het volgende, en zorg dat er geen overbodige informatie in zit.