Een traditionele labret-piercing gaat recht door de huid onder de onderlip, hoewel er variaties zijn. Meest voorkomend sieraad: labret-stud (één bal die onder midden van lip zit). Andere populaire variant: verticale labret, vereist gebogen staafje (curved barbell).
Labret-studs bestaan uit drie delen: bal, staaf, platte schijfvormige achterkant. Meest voorkomend metaal: chirurgisch roestvrij staal; ook titanium en niobium voor staalgevoeligheid. Je kunt ook een captive bead ring of segment ring dragen. Verticale labrets (bal onder lip, bal op lip) worden meestal met gebogen staafjes gezet.
Professionele piercer markeert punt aan in- en buitenkant van lip met paars antisepticum (Gentiaanvioleet). Grijpt lip met Pennington-forceps, lijnt voor- en achterpunt uit in gaten forceps. Schroeft platte schijf op staaf en prikt lip van achter naar voren met geautoclaveerde holle canulanaal. Haalt forceps van naald, drukt labret-stud tegen bot uiteinde naald en duwt sieraad in piercing terwijl naald eruit trekt. Tenslotte schroeft bal in voorste eind van staaf.
Voor piercing: mond spoelen met antiseptische mondspoeling. Nazorg: mond spoelen met zoutoplossing (zeezout + warm water). Antiseptische mondspoeling is te sterk voor prikwond, kan irriteren en vertragen genezing. Buitenkant wassen met ongeparfumeerde, kleurstoffenvrije antibacteriële/antimicrobiële zeep. Piercer zet initiële staaf iets te lang in voor zwelling. Na afname zwelling: terug naar piercer voor kortere staaf (tegen tand/vleesbeschadiging). Zelfde platte achterkant en bal blijven gebruiken.
Labret-studs en gebogen staafjes wisselen: bal losdraaien, sieraad uitschuiven door tegenovergestelde opening. Meesten vinden het makkelijker om staaf vast te houden met hemostaat of heel zacht te bijten tijdens bal losdraaien. Captive bead rings: bead zijwaarts indrukken tot het uit de ring popt, dan ring roteren tot uit piercing.