Een poster met een raaf, het woord "FRESH" op een elektriciteitskast, de letters TNT gekrast in een metroruit en een reeks symbolen in helder oranje op de straat gespoten; welke van deze is graffiti en welke is legale signalisatie? Met zoveel symbolen die moderne voetgangers bommen, kan dit een moeilijk antwoord zijn om te bepalen.
Hoewel de meeste mensen een idee hebben van wat wel en niet graffiti is, is een technische definitie moeilijk te verkrijgen. Het woord "graffiti" is de meervoudsvorm van "graffito", wat Italiaans is voor "kleine kras". Het World English Dictionary geeft de vage definitie van "tekeningen, boodschappen, etc., vaak obscen, gekrabbeld op de muren van openbare toiletten, advertentieposters, etc.", terwijl Merriam-Webster online het identificeert als "meestal niet-geautoriseerde schrijving of tekening op een openbaar oppervlak". In recentere jaren wordt het woord "graffiti" ook gebruikt om te verwijzen naar de schilderstijl met spuitbus die in de jaren '80 in New York ontstond, ongeacht waar de schildering plaatsvindt. Om de zaak nog ingewikkelder te maken, is "street art" een stijl van zowel legale als niet-legale kunst die typisch niet de standaard stilistische regels volgt van de New York "graffiti"-stijl. Vanwege dit gebrek aan definitie, is het bepalen wat wel en niet graffiti is een complex en vaak subjectief proces.
Om te bepalen of een stuk schrijven of beeld legale signalisatie of graffiti is, moet elk stuk individueel bekeken worden, met speciale aandacht voor bepaalde indicatoren. Signalisatie die geprint is op hoogwaardige materialen (zoals zwaar papier, rubber, tarp, vinyl, porselein of verlichting) is veel waarschijnlijker legale signalisatie dan graffiti, aangezien deze materialen te duur zijn voor de meeste graffiti-kunstenaars om te gebruiken. Bovendien, als de signalisatie gelegen is op een plek die lijkt aan te duiden dat het een decoratieve of informatieve functie heeft voor een bedrijf of huis, is het waarschijnlijk geen graffiti.
Eenvoudige indicatoren van graffiti zijn het gebruik van spuitverf, het gebruik van een veelvoorkomende graffiti-stijl zoals "wildstyle", bendeletters of bubbelletters, en een locatie los van of in conflict met een bedrijf of privé-eigendom. Graffiti wordt vaak snel gedaan en wordt frequen in groepen gevonden waar verschillende kunstenaars naast elkaar hebben geschreven, dus vlekken zoals verfdruppels of nabijgelegen graffiti kunnen ook indicatoren zijn. Veel van wat als graffiti wordt beschouwd gebruikt geen veelvoorkomende graffiti-schilderstijl, dus vraag jezelf of de marking in kwestie enig praktisch doel heeft, zoals het aanduiden van een locatie of naam, als advertentie dienstdoen of andere veelvoorkomende informatie verstrekken. Als dat niet zo is, is het waarschijnlijk graffiti.
De lijn tussen legale signalisatie en graffiti wordt verder vervaagd door het gebruik van graffiti in legale signalisatie. Dit is veelvoorkomend bij advertenties en winkelgevels, die profiteren van de populariteit van de stijl. Vanwege dit is de enige echte manier om te bepalen of iets een legale marking is om de eigenaar van het eigendom te vragen of hij de marking er wil of niet.