Mozaïekkunst >4000 jaar oud. Begon met terra-cotta kegels in achtergrond en gekleurde stenen voor basisdecoratie. 4e eeuw v.Chr.: Grieken verbeterden met beelden van mensen/dieren. 200 v.Cr.: speciaal gemaakte tesserae (vierkante tegeltjes van paar mm) vervingen stenen/kiezels. Klein genoeg voor detail en kleurbereik.
Byzantijnse Rijk grote invloed vanaf 5e eeuw. Byzantijnen gebruikten minuscule niet-gekitte glas tesserae (smalti) uit noord-Italië die licht doordeden. Glas onder wisselende hoeken geplaatst → lichtreflectie → schitterend effect.
8e eeuw: Moeren introduceerden Islamitische mozaïek/tegelkunst in West-Europa: wiskundige/meetkundige beelden. Middeleeuwen: minder populair, maar 19e eeuw: tegelindustrie boodde vraag naar mozaïekpatronen in religieuze gebouwen. Islamitische en christelijke mozaïeken nog zichtbaar in moskeeën/tempels wereldwijd. Massa tegelproductie lanceerde vloermozaïeken.
Art Nouveau (1890s) toonde interesse. 20e eeuw: Catalaanse kunstenaars Antoni Gaudí en Josep Maria Jujol vonden "trencadis": gebroken tegels/scherven aardewerk voor architecturale oppervlaktes.
Mozaïekkunst vernieuwd door bekende kunstenaars en amateurs. Toepassingen: huishouding, interieur, galerijprojecten. Martin Brown: portretten bekende kunstenaars, ingelaste tafels.