Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Kunstfotografie

Bomen En Ploughman Als Emblemen Van Leegte En Sterfelijkheid In Ted Hughes' "A Wind Flashes Grass"

Ted Hughes' "A Wind Flashes Grass" (uit *Moortown*, 1979) is een spaans, verwoestend gedicht waar landschap elegie wordt. De bomen en ploughman zijn de twee pilaren van zijn verwoesting.

De Bomen: "Leegte" Zichtbaar Gemaakt

De Ploughman: Afwezigheid Als Aanwezigheid

Het Gedempte Palet

"Bruine stenen," "vervagen onkruiden," "dode lucht" — kleur uitgelekt, vitaliteit geschorst. De gedichtswereld is ontdaan van agency en belofte.

Sterfelijkheid Als Alomtegenwoordige Leegte

Niet de dood als gebeurtenis. Dood als toestand: wind-geschraapt, loofloos, ongeploegd, onbevolkt. De bomen en de afwezige ploeger samen vormen een landschap waar het leven niet alleen geëindigd is — het is geëvacueerd.

Kunstfotografie

Related Categories