1. Roem en beroemdheid: Het tweeluik portretteert Marilyn Monroe, een cultureel icoon dat zowel de allure als de tragedie van roem belichaamde. Warhols herhaalde gebruik van haar imago, ontleend aan publiciteitsfoto's, benadrukt de meedogenloze cyclus van beroemdheden en de impact ervan op het individu.
2. Massaproductie en consumentisme: De zeefdruktechniek, een methode die wordt gebruikt voor massaproductie, weerspiegelt de manier waarop beroemdheden worden vervaardigd en geconsumeerd in een moderne samenleving die geobsedeerd is door beelden en producten.
3. Sterfte en verlies: De overgang van levendige kleuren naar zwart-wit in het tweeluik symboliseert het verval van roem en de kwetsbaarheid van het leven. De tragische dood van Monroe, slechts een paar jaar voordat het kunstwerk ontstond, werpt een schaduw over het werk.
4. Geslacht en identiteit: Marilyns beeld wordt gepresenteerd als een afstandelijke, geobjectiveerde figuur, die de culturele verwachtingen weerspiegelt die in de jaren zestig aan vrouwen werden gesteld. Het stuk kan worden geïnterpreteerd als een kritiek op de manier waarop vrouwen in de media vaak worden gereduceerd tot hun fysieke verschijning en geseksualiseerd worden.
5. Herhaling en abstractie: Warhols herhaalde gebruik van het beeld creëert een gevoel van gelijkheid en depersonalisatie. De gefragmenteerde en abstracte aard van het werk stelt de authenticiteit van het beroemdheidsbeeld en de impact ervan op de kijker in vraag.
6. Amerikaanse cultuur: Het "Marilyn Diptych" kan worden gezien als een commentaar op de Amerikaanse cultuur, met zijn obsessie met beroemdheden, de media en de persoonlijkheidscultus. Het onderzoekt de complexiteit van roem en hoe dit ons begrip van identiteit en schoonheid vormt.
Uiteindelijk staat de boodschap van 'Marilyn Diptych' open voor interpretatie, maar reflecteert deze ongetwijfeld op de kracht van beeld, de vluchtige aard van roem en de complexiteit van de moderne samenleving.