Veel verwarring ontstaat uit de term 'moderne kunst'. De term verwijst eigenlijk niet naar kunst gemaakt in de huidige dag. Dat is 'contemporaine kunst', de term die kunsthistorici gebruiken om werken te verwijzen die sinds de jaren '70 zijn gecreëerd. Moderne kunst zelf verwijst naar werken die ruwweg gemaakt zijn van de jaren 1860 tot dan. Dat was een opwindende tijdperk van creatie, waarin diverse significante moderne stijlen van olieverfschilderen geboren werden.
Na de experimenten van het impressionisme met licht en kleur in de late 1800er jaren, namen diverse opmerkelijke kunstenaars enkele van dezelfde ideeën op verschillende visuele paden. De Britse kunstcriticus Roger Fry bedacht de term 'post-impressionisme' om te verwijzen naar dit werk van de vroege 1900er jaren. Net als de impressionisten, favourieten de post-impressionisten levendige kleuren, dik aangebrachte verf en scènes uit het alledaagse leven. Zij waren echter meer geneigd om af te wijken van het naturalisme, vormen en kleuren te vervormen voor emotionele en visuele effect. Significante post-impressionisten zijn Paul Gauguin, Paul Cézanne, Henri de Toulouse-Lautrec en Vincent van Gogh.
Kubisme verscheen voor het eerst rond 1906, en bloeide echt door de jaren '20. Het was een avant-garde beweging die probeerde te experimenteren met hoe driedimensies het beste uitgedrukt konden worden op het platte oppervlak van een schilderij. De meest opvallende voorstander van de stijl was Pablo Picasso, die probeerde meerdere kijkpunten van hetzelfde object tegelijk te voorstellen, resulterend in een hoekige, gefractureerde weergave van dat object. De andere grote, beroemdste kubist was Georges Braque. Verder significante kubistische olieschilders zijn Juan Gris en Fernand Léger.
Abstract expressionisme is een parapluvorm die gebruikt wordt voor een enorme school van schilders die wegliepen van het voorstellen van het echte leven, en in plaats daarvan kozen om gevoelens en ideeën door kleur en vorm uit te drukken. Het bloeide in de Verenigde Staten na de Tweede Wereldoorlog, met name in New York City. Dit was een puur visuele, experimentele stijl waarin echte objecten en mensen niet noodzakelijk gevonden konden worden. Beroemde schilders uit deze stijl zijn Jackson Pollock, Arshile Gorky en Willem de Kooning.
Minimalistische schilderkunst bloeide in het midden van de 20e eeuw, van de jaren '50 tot de vroege jaren '70. Het was een beweging gericht op het reduceren van gedachten en visuele elementen tot hun basiselementen. Minimalistische schilderijen gebruikten vaak slechts een paar lijnen of grote blokken kleuren om een gevoel of stemming uit te drukken. Het werd eigenlijk gezien als een reactie op de excessen van abstract expressionisme. Opvallende minimalistische schilders uit deze periode zijn Mark Rothko, Barnett Newman, Frank Stella, Robert Ryman en Piet Mondriaan.