Vroeg Modernisme was een beweging binnen de kunsten die de waarden van de westerse beschaving in twijfel trok en het bestaan van God en universele morele principes betwiste. Vroeg Modernisten experimenteerden met vorm en stijl in de kunsten.
Een verwerping van Victoriaanse moraliteit typificeerde vroeg modernisme. De modernistische beweging dateert van de voorbije eeuw tot de midden jaren 1900; Christopher Butler, een professor Engelse literatuur aan de Universiteit van Oxford, plaatst vroeg modernisme in de periode tussen 1900 en 1916 in zijn werk "Early Modernism: Literature, Music, and Painting in Europe, 1900-1916."
Bewert dat vroeg modernisme eindigde tijdens de Eerste Wereldoorlog omdat de diepe ontbering die de oorlog onder schrijvers, artiesten en componisten ontlokte, leidde tot nog grotere innovatie in de kunsten.
Bewegingen binnen vroeg modernisme omvatten Symbolisme, wat een beweging was onder dichters om realiteit te vertegenwoordigen door metaforen en symbolen, en Futurisme, wat een trend was in kunst om het oude te verwerpen en het nieuwe en technologische te vieren.
Onder de vroeg modernisten zijn artiesten als Pablo Picasso en Henri Matisse. In muziek was Igor Stravinsky's "Rite of Spring" (1913) een invloedrijk stuk. Schrijvers Ezra Pound en T.S. Eliot inochiefden de modernistische beweging in de literatuur.
Modernisten keerden zich af van absolute waarden, ziend in het Victoriaanisme een gevaarlijke neiging om de wereld in zwart-wit termen te bekijken. Zo een wereldbeeld, geloofden modernisten, leidde tot sociale kwalen als imperialisme, slavernij en oorlog.