Mark Rothko (1903-70) was een New Yorks abstract expressionistische schilder en is bekend om zijn Color Field schilderijen, gekenmerkt door doeken met eenheidskleur in plaats van herkenbare figuratieve beelden.
Color Field schilderen wordt typisch uitgevoerd op een groot doek en bedoeld om van dichtbij bekeken te worden, zodat de kijker volledig ondergedompeld raakt in de kleuromgeving.
Rothko's techniek is expressief en atmosferisch, onthullend bij nader inzien een rijke toonaal bereik en subtiele kleurvariatie.
Rothko gebruikte kleur om een reeks gevoelens over te brengen die dicht bij wat hij religieuze ervaring noemde. Kleur in deze zin is het voertuig dat de kijker transporteert naar haar diepste en meest primitieve emoties.
Rothko's schilderijen donkerden in de late jaren vijftig, toen hij het concept van verdwijnende grenzen benadrukte, waar twee kleuren vergelijkbaar in verzadiging en waarde naadloos in elkaar overgaan, alsof de lijn tussen hen verdwijnt.
Rothko begon ook te schilderen tot aan de randen van zijn ongelijste doeken als een middel om definitieve grenzen op te lossen in een poging het oneindige weer te geven.