* Het humanisme omarmen: De Renaissance zag een hernieuwde belangstelling voor de klassieke Griekse en Romeinse cultuur, en het humanisme benadrukte het potentieel en de capaciteiten van het individu. De werken van Da Vinci, zoals de Mona Lisa en de Man van Vitruvius, vierden de menselijke vorm en het intellect en weerspiegelden deze humanistische geest.
* Multidisciplinaire expertise: In tegenstelling tot specialisten werd van renaissancedenkers verwacht dat ze op meerdere terreinen uitblinken. Da Vinci was een kunstenaar, uitvinder, wetenschapper, ingenieur en architect. Hij verdiepte zich in anatomie, plantkunde, optica en astronomie, waarmee hij zijn brede intellectuele nieuwsgierigheid demonstreerde.
* Empirische observatie en experimenten: De Renaissance zag een verschuiving van religieus dogma naar wetenschappelijke observatie. De notitieboekjes van Da Vinci zijn gevuld met gedetailleerde schetsen, anatomische studies en mechanische uitvindingen, waaruit blijkt dat hij zich inzet voor empirisch onderzoek en het begrijpen van de natuurlijke wereld.
* Artistieke innovatie: De schilderijen van Da Vinci, zoals het Laatste Avondmaal en de Mona Lisa, waren baanbrekend met hun realistische afbeeldingen, innovatieve technieken (zoals sfumato) en meesterlijke compositie. Hij verhief de kunst tot een niveau van wetenschappelijke precisie en expressieve kracht.
In wezen belichaamde Da Vinci de Renaissance-idealen van humanisme, intellectuele nieuwsgierigheid, wetenschappelijk onderzoek en artistieke genialiteit . Hij liet een erfenis achter die zijn individuele prestaties overstijgt en diende als een krachtig symbool voor de geest en impact van de Renaissance.