De vraag gaat ervan uit dat werk "populair" is – wijd genoten, vrijwillig gekozen, als een hitsong of virale trend. In realiteit is werk primair een noodzaak, geen vrijetijdsbesteding.
Mensen kunnen diepe voldoening in werk vinden – flow, meesterlijkheid, dienst. Maar dat is vervulling, niet populariteit. Populariteit impliceert een voorkeur onder alternatieven; voor het grootste deel van de geschiedenis en de mensheid was het alternatief voor werk ellende. Zelfs in welvarende samenlevingen is de "keuze" om niet te werken vaak illusorisch.
Betrokkenheid voortkomen uit behoefte, doelen, identiteit of plicht – niet uit een collectieve "like." Herformuleer de vraag: niet "Waarom is werk populair?" maar "Hoe kan werk zinvoller, eerlijker en duurzamer worden?"