Steenbeeldhouwen is een kunst die duizenden jaren teruggaat. Steenbeelden kunnen gevonden worden in de kunst van de oude Egyptenaren, de Maya's, de Grieken—de meeste culturen gebruikten steenbeelden als artistieke expressie, religieuze opoffering of als manier om cultureel erfgoed vast te leggen. De oudste vormen van steenbeelden omvatten de bolle figurine van de Venus van Willendorf en de monolithen van Stonehenge.
De oude Egyptenaren maakten een significante bijdrage aan de geschiedenis van de kunst. Hun stenen monumenten en beelden zijn vandaag de dag nog steeds een van de oudste artistieke artefacten ter wereld.
Steenbeelden werden aan de muren en pilaren van de tempels toegevoegd, en in de grote stenen beelden van de farao's en hun goden, zoals de monumentale Grote Sphinx van Gizeh. Volgens Stone Sculpture was het doel van Egyptische steenbeelden veelvoudig. Het werd gebruikt om de goden te verherrlichen, om de weg naar het hiernamaals te vergemakkelijken en als een propaganda- of communicatiemiddel om waarden te vestigen en te behouden. De meeste steenbeelden van de oude Egyptenaren dienden om conventionele regels te versterken, die de orde van de samenleving boven individuele creativiteit stelden.
De oude Grieken, zoals de oude Egyptenaren, produceerden kunst die de tand des tijds doorstond. Volgens Stone Sculpture was de menselijke vorm een belangrijk deel van Oud-Griekse steenbeeldhouwkunst en beeldhouwkunst. Beeldhouwwerken van naakten waren de populairste vormen van steenbeelden, aangezien ze de klassieke beginselen van proporties, genade en balans verlichamen. Griekse beeldhouwers sneed steenbeelden met de hand met metalen gereedschappen, gebruikmakend van grote, vrijstaande marmer- of kalksteenblokken. Volgens Stone Sculpture ontwikkelde steenbeeldhouwkunst zich onder elke periode van de Griekse cultuur, en vanaf de Hellenistische Periode (321 v.Chr. tot 31 v.Chr.) maakte het een beweging naar meer naturalistisch. De verbazingwekkend levensgetrouwe steenbeelden van deze periode kunnen gezien worden in de beelden en fresken van de Acropolis en het Parthenon, waarvan er nog steeds in Griekenland zijn. Andere beelden en fresken kunnen bekeken worden in het British Museum in Londen.
Romeinse steenkunst is beïnvloed door Griekse steenbeelden, vooral die uit de Hellenistische periode. Volgens Stone Sculpture produceerden de Romeinen vrijstaande beelden, relieven, frizen en busten uit steen en andere materialen. Veel Romeinse steenbeelden waren ontworpen voor het publiek, afbeeldende mannen van verschillende militaire rangen en figuren van groot belang. Beeldhouwwerken van de Romeinse leiders werden uitgezonden naar verschillende landen waarover het Romeinse Rijk heerste als symbool van Caesars aanwezigheid. Romeinse beeldhouwwerken vertellen ook de verhalen van veel mythen en legenden in dramatische stukken zoals de beeldhouwwerk van Laocoon die strijdt met een zeeslang, tentoongesteld in het Vaticaan in Rome. Romeinse kunstenaars werden ook gecommissioneerd om stukken te snijden die het alledaagse leven en beroepen weerspiegelden.