Rond 3400 v.Chr. vonden de Soemeers kluifschrift uit – het oudste bekende schrijfsysteem ter wereld. Met een rietstift drukten ze wigvormige merken in kleitabletten, en registreerden ze wetten, contracten, koninklijke inscripties, literatuur (zoals het Epos van Gilgamesj), en religieuze teksten. Zonder kluifschrift zou ons raam op de vroege Mesopotamische beschaving nagenoeg dicht zijn.
De Soemeers produceerden ook een van de mensheid's eerste geschreven wettencodes. Gebaseerd op vergeldingsrechtvaardigheid ("oog om oog"), voorschreef het straffen voor moord, diefstal, en mishandeling, en stelde het procedures vast voor burgerlijke geschillen als eigendom en erfrecht. Deze code beïnvloedde direct de latere, beroemerdere Codex van Hammurabi (ca. 1754 v.Chr.).
Schrijven en wet – twee pijlers van beschaving – beide geboren in de moerassen van Soemer.