Juni 1816. Mary Godwin (18), Percy Shelley, Lord Byron, en John Polidori verzamelden zich in Villa Diodati aan het Meer van Genève. Het 'Jaar Zonder Zomer' – vulkanische winter door Mt. Tambora's uitbarsting – hield hen binnen.
Byron stelde een spookverhalenwedstrijd voor. Mary worstelde dagenlang terwijl de anderen de hunne begonnen.
'Ik zag de bleke student van onheilige kunsten kniend naast het ding dat hij had samengesteld. Ik zag het gruwelijke schijnbeeld van een man uitgerekt, en toen, door de werking van een krachtige motor, tekens van leven vertonen... Zijn gele huid bedekte nauwelijks het werk van spieren en aderen eronder; zijn haar was van een glanzend zwart... maar deze weelderigheden vormden alleen een nog gruwelijkere contrast met zijn waterige ogen... zijn ingezakte teint en rechte zwarte lippen.'
De nachtmerrie bevatte de roman's kern: het moment van animatie en zijn directe morele afschuw. Die ene visie baarde een van de literatuur meest duurzame mythes.