Indiens eerste premier, Jawaharlal Nehru, wijkte af van traditie in zijn laatste riten. Na zijn overlijden op 27 mei 1964, werd Nehru gecremeerd op Shantivan aan de oevers van de Yamuna-rivier in New Delhi. In overeenstemming met zijn seculiere wensen en een richtlijn in zijn testament, werden zijn as uit een vliegtuig over Indiase velden verspreid in plaats van bewaard in een samadhi (herdenkingsgraf).
Nehru verzocht expliciet geen monument of samadhi te bouwen in zijn herinnering. Hij zag dergelijke structuren als tegensprekend aan zijn rationalistische, seculiere kijk en stelde zijn nalatenschap liever in via instituties en idealen dan via steen. Zijn as werden verspreid over de lengte en breedte van het land dat hij vormde — een symbolische terugkeer naar de bodem van India.
Dit onderscheidt Nehru van tijdgenoten als Mahatma Gandhi (gecremeerd op Raj Ghat, nu een groot monument) en latere premiers als Indira Gandhi en Rajiv Gandhi, die samadhi's hebben op Shakti Sthal en Vir Bhumi respectievelijk. Shantivan zelf dienet als een bescheiden crematieplaatsmerker, maar geen groot graf bestaat voor Nehru.
In plaats van een fysiek monument, blijft Nehrus herinnering leven door de instituties die hij bevorderde: de Plancommissie, IIT's, ISRO, de non-geallieerde beweging, en Indiase democratische raamwerk. Zijn geschriften, toespraken, en het Nehru Memorial Museum en Library bij Teen Murti House bewaren zijn intellectuele nalatenschap.