In Shakespeare's The Merchant of Venice wordt het cruciale contract gesloten in Act I, Toneel iii tussen de koopman Antonio en de leneman Shylock. Antonio leent 3.000 ducaten voor zijn vriend Bassanio, met de stipulatie dat als de lening niet binnen drie maanden wordt terugbetaald, Shylock een pond van Antonio's vlees mag claimen, gesneden van welk deel van zijn lichaam Shylock ook kiest.
De obligatie's gruwelijke specificiteit drijft het stuk's centrale juridische en morele crisis, gipfelend in Portia's rechtzaaltoer waar ze de letter van de obligatie handhaaft maar de wreedheid onthoudt door te noteren dat het vlees toestaat maar geen bloed.