In het gedicht "Sixteen Steps to the Ice House" verschijnt het woord "concrete" in de laatste strofe als een metaforische "bakens in de nacht" midden in chaos. Het gedicht volgt een symbolische reis door zestien stappen – wil, waarheid, gedachte, betekenis, veerkracht, passie, schoonheid, harmonie, verbinding, nalatenschap, dromen, vreugde, catharsis, vernieuwing, herinnering, en nalatenschap – geculmineerd in "concrete" als getuigenis van tastbaar bestaan en volhardende menselijke geest.
Het gedicht gebruikt elke stap om facetten van de menselijke ervaring te verkennen: van de initiële kracht van wil (Stap 1) tot de voetafdrukken achtergelaten (Stap 16). "Concrete" symboliseert het solide, reële resultaat van deze spirituele reis – een "ode aan het leven, in al zijn schoonheid en pijn."