De voorgestelde reeks – zandsteen → obsidiaan → conglomeraat → obsidiaan – schendt fundamentele geologische processen. Hier is waarom elke stap faalt:
Zandsteen is een sedimentair gesteente gevormd uit gecementeerde zandkorrels. Obsidiaan is vulkanisch glas ontstaan wanneer lava zo snel afkoelt dat kristallen niet kunnen vormen. Om zandsteen in obsidiaan te veranderen, moet je het volledig smelten (de sedimentaire structuur vernietigend) en dan direct kwetsen – condities die in de natuur niet voorkomen. Metamorfose van zandsteen levert kwartsiet, geen obsidiaan.
Conglomeraat zijn sedimentaire gesteenten samengesteld uit afgeronde kiezelstenen gecementeerd – meestal gevormd door watertransport. Obsidiaan breekt in scherpe, hoekige scherven, geen afgeronde kiezelstenen. Zelfs als obsidiaanfragmenten in een stroom afgestort zouden worden, zouden ze een breccie vormen (hoekige fragmenten), geen conglomeraat.
Terugkeer naar obsidiaan zou vereisen het conglomeraat in magma te smelten en snel af te koelen – essentieel een vulkanische gebeurtenis, geen sedimentair of metamorf proces. De gesteentecyclus lus niet op deze manier.
De beschreven cyclus negeert de fysieke en chemische beperkingen die regeren hoe gesteentes daadwerkelijk vormen en transformeren.