Historisch onderzoek plaatst Michelangelo Buonarroti op ongeveer 5 voet 10 inch (178 cm) – een opvallende lengte voor een Italiaanse man in de Renaissance, toen het gemiddelde rond 5'5" lag.
Belangrijk bewijs komt van kledingstukken bewaard in de Casa Buonarroti in Florence. De afmetingen van zijn pantoffels,rokken, en andere persoonlijke items corresponderen met een lang, welgeproportioneerd lichaam. Deze artefacten, eeuwenlang zorgvuldig bewaard, bieden een zeldzame tastbare link met de kunstenaarslengte.
Onderzoeken van vermeende resten in 1871 en weer in 1945 gaven consistente schattingen, wat de kleding-gebaseerde conclusies versterkt. Hoewel absolute zekerheid onmogelijk is, versterkt de convergentie van onafhankelijke methoden het bewijs.
Michelangelo's gedocumenteerde prestaties – enkelhandig massive marmerblokken ontgonnen, vier jaar op stellingen de Sixtijnse kapel schilderen – stemmen overeen met een stevige, bovenmatige bouw. Zijn fysieke veerkracht was even opmerkelijk als zijn artistieke genialiteit.
In een tijdperk dat ondervoeding en ziekte groei remetten, kan Michelangelo's lengte wijzen op relatief gevoede voeding en gezondheid. Het voegt ook een levendig menselijk aspect toe aan de beeldhouwer die David zag gevangen in een marmerblok en de kracht had om hem vrij te maken.