* Ambitie en nieuwsgierigheid: Frankenstein is een briljante wetenschapper die geobsedeerd is door de mysteries van leven en dood. Hij wil de grenzen van de wetenschap verleggen en iets ongekends bereiken:leven creëren. Hij wordt gedreven door een onverzadigbare nieuwsgierigheid en een verlangen om herinnerd te worden vanwege zijn baanbrekende werk.
* Een verlangen naar controle: Hij gelooft dat hij door het creëren van leven het beter kan begrijpen en er mogelijk controle over kan uitoefenen. Hij ziet zichzelf als een goddelijke figuur, die in staat is de essentie van het bestaan te manipuleren. Dit verlangen naar controle is echter uiteindelijk gebrekkig, omdat hij al snel beseft dat hij de gevolgen van zijn daden niet volledig kan begrijpen of beheersen.
* Een romantisch idealisme: In eerste instantie is Frankenstein gefascineerd door het idee om een ‘perfect’ wezen te creëren. Hij stelt zich een mooi en intelligent wezen voor, maar zijn creatie blijkt afschuwelijk en monsterlijk te zijn en tart zijn geïdealiseerde verwachtingen.
* Een gebrek aan aandacht: Hij slaagt er niet in te anticiperen op de emotionele en ethische gevolgen van zijn daden. Hij houdt geen rekening met het potentieel van het monster om te lijden of met de gevolgen van het introduceren van zo'n wezen in de wereld.
In wezen is Frankensteins creatie van het monster een tragisch gevolg van zijn eigen hoogmoed en onvermogen om de implicaties van zijn wetenschappelijke ambitie volledig te begrijpen. Hij wordt een gevangene van zijn eigen creatie, voor altijd achtervolgd door het monster dat hij tot leven heeft gebracht.