1. Brekingsindex:
- Edelstenen hebben een hoge brekingsindex, wat betekent dat ze het licht aanzienlijk buigen als het erdoorheen gaat.
- Deze buiging zorgt ervoor dat het licht zich verstrooit en intern reflecteert, waardoor de schittering en schittering ontstaat die we associëren met edelstenen.
2. Verspreiding:
- Edelstenen vertonen ook dispersie, wat de scheiding is van wit licht in de samenstellende kleuren (zoals een regenboog).
- Hierdoor ontstaat het ‘vuur’ of ‘kleurenspel’ dat je ziet in veel edelstenen, vooral diamanten.
3. Facetten:
- De meeste edelstenen zijn geslepen met nauwkeurig geplaatste facetten (vlakke oppervlakken). Deze facetten zijn ontworpen om interne reflecties en brekingen te maximaliseren, waardoor de schittering en schittering worden verbeterd.
4. Kristalstructuur:
- De rangschikking van atomen in de kristalstructuur van een edelsteen draagt bij aan het vermogen om licht te reflecteren en te breken.
- Deze structuur beïnvloedt ook de hardheid, kleur en andere eigenschappen van de edelsteen.
5. Transparantie:
- Edelstenen zijn over het algemeen transparant of doorschijnend, waardoor er licht doorheen kan gaan en een interactie kan aangaan met de facetten.
6. Oppervlakteafwerking:
- Een glad en gepolijst oppervlak zorgt voor een efficiëntere reflectie van licht, wat bijdraagt aan de glans.
Samengevat:
De glans van edelstenen is het resultaat van hun unieke optische eigenschappen, waaronder een hoge brekingsindex, dispersie, precieze facetten en een transparante kristalstructuur. Deze factoren werken samen om de oogverblindende schittering en schittering te creëren die we bewonderen in edelstenen.