Als de roman een marathon is, is het korte verhaal een 100-meter sprint. Een van de belangrijkste delen van elk verhaal, ongeacht de lengte, is de opening. In korte verhalens is dit het allerbelangrijkst. Omdat korte verhalen gemiddeld 500 tot 6.000 woorden tellen, moet de auteur snel tot de kern komen. De opening bepaalt of de lezer doorgaat of na de eerste alinea stopt.
Begin met een krachtige openingszin. De zin moet de lezer trekken en vragen oproepen die de interesse wakker maken. Intrige en nieuwsgierigheid zijn essentieel. Voorbeeld: 'Hij keek naar het lichaam neer, onwetend wat er net was gebeurd.' Deze zin roept vragen op: 'Wat is er met het lichaam gebeurd?', 'Wat voor lichaam is het?', 'Waarom ligt er een lichaam?'
Breng de lezer direct voor of in het climax. Omdat een kort verhaal een klein levensfragment is, begin je best bij een keerpunt. Zo kun je het climax uitwerken in plaats van te focussen op expositie. Doen alsof je het verhaal begint in het midden of bij het einde.
Toon, vertel niet. Verspil geen woorden aan het beschrijven van gevoelens. Laat de lezer zelf conclusies trekken. Niet: 'Hij voelde zich verdrietig.' Wel: 'Hij klamperde zijn hart, hopend dat de pijn snel voorbij zou gaan.' De lezer kan verdriet, lichamelijke pijn of hartzeer aanvoelen. Opnieuw: de eerste zin roept vragen op die de lezer doordraaien.