Narratief schrijven vertelt een verhaal. Combineer deze schrijfstijl met een historisch onderwerp om lezers te onderwijzen en te boeien door beschrijvende teksten, karakterontwikkeling en andere literaire technieken. Het Kentucky Department of Education noemt belangrijke strategieën die in een verhaal verwerkt moeten worden: een gefocust onderwerp, het ontwikkelen van minimaal één personage, lezers boeien met settingdetails, en het opnemen van een conflict en oplossing.
Omdat een historisch verhaal gaat over een specifieke gebeurtenis, moet je het onderwerp voldoende verengen om focus te creëren. Neem bijvoorbeeld de jaren '20 in Amerika: een opmerkelijk decennium met flappers, mode, politiek, prohibitie en de beurskrach van 1929. Gebruik het decennium als geheel om een personage te vorm of de setting te beschrijven, maar focus op slechts één gebeurtenis om een beheersbaar conflict en oplossing te ontwikkelen.
De Boston Tea Party, de Prohibitie en de Koude Oorlog zijn slechts enkele suggesties voor historisch narratieve onderwerpen. Na het kiezen van het onderwerp wil je de lezer laten voelen alsof hij/zij in jouw literaire verslag leeft. Denk aan de tijdperk en het seizoen. Als je onderwerp de Boston Tea Party is, beschrijf dan hoe de straten van Boston er in 1773 uitzagen of wat mensen droegen. Wie was erbij en wat deden ze?
Historische verhalen richten zich op een verleden gebeurtenis, wat meestal verleden tijd vereist. Goed schrijven gaat vaak door meerdere concepten, dus elke keer dat je nazorgt, let op de werkwoordstijd. Als je setting bij een oceaan is, schrijf dan: "De golven klapperden op het strand terwijl ze wachtte op de schepen te verschijnen," in plaats van "De golven klapperden op het strand terwijl ze wacht op de schepen te verschijnen."
Chronologische woorden zoals eerst, tweede en derde helpen de volgorde van het verhaal te beheren, maar zorg dat de tijd doorlopend consistent blijft.
Schrijven in de actieve vorm voegt overtuiging en zelfvertrouwen toe aan je historisch verhaal. Strunk and White's "Elements of Style" stelt: "De actieve vorm is meestal directer en krachtiger dan de passieve." Deze advies in de praktijk brengen maakt je schrijfstijl helderder en toont je vertrouwen als schrijver. Passief schrijven is vaak woordrijker en minder tot de zaak.
Actieve vorm:
Hij herinnerde zich pijnlijk de gebeurtenissen van 11 september.
Passieve vorm:
De gebeurtenissen van 11 september werden pijnlijk door hem herinnerd.