Als een boek lang genoeg is voor hoofdstukken, verschijnt er waarschijnlijk een inhoudsopgave aan het begin. De inhoudsopgave biedt een sequentiële lijst van de organisatorische structuur - meestal met elk hoofdstuknummer, titel en beginpagina. De hoofstukstitels in de inhoudsopgave helpen lezers specifieke secties te vinden; als de titels niet specifiek genoeg zijn, kunnen lezers de index achterin raadplegen.
In de late eerste eeuw na Christus nam de Romeinse Plinius de Oudere bewust wat we nu een inhoudsopgave noemen op in zijn 'Naturalis Historia' om het publiek alle moeite te besparen, zodat 'men kan zoeken wat hij wil, en weet waar het te vinden is'. Plinius schrijft de literaire innovatie 'die al onder ons gedaan is' toe aan Valerius Soranus voor zijn werk 'Over Mysteriën'.