Papyrus, een plant die in het wild groeide in de moerassige gebieden van het oude Egypte, had veel toepassingen maar werd meest gebruikt als schrijfmateriaal. Duizenden voorbeelden van deze oude papyri bestaan nog steeds vandaag de dag en bieden onschatbare inzichten in het alledaagse leven van oude volkeren.
De plant Cyperus papyrus werd voor het eerst meer dan 4.000 jaar geleden gebruikt om schrijfmateriaal te maken in het oude Egypte. Het werd veel geëxporteerd naar het oude Griekenland en Rome. Echter, de meeste nog bestaande oude papyri zijn in de woestijnen van Egypte gevonden, omdat de vochtigheid op andere oude locaties de papyri in de loop van de tijd liet ontbinden.
Papyrus bleef Egypte's primaire schrijfmateriaal tot de Arabieren ongeveer 1.000 jaar geleden papier introduceerden.
Hoewel we papyrus gewoonlijk associëren met schrijfmateriaal, gebruikten de oude Egyptenaren het ook voor zo diverse producten als matrassen, botten en sandalen.
In de oudheid groeide de papyrusplant doorheen de Nildelta van Egypte, hoewel het nu in het wild uitgestorven is. Het kan nog in het wild aangetroffen worden op andere locaties in Afrika, maar wordt ook op beperkte schaal in Egypte gekweekt.
Duizenden papyri, waaronder extreem waardevolle literaire werken, zijn uitgegraven van een gigantische vuilstort in de oude stad Oxyrhynchus, in Boven-Egypte.