Meestal geschreven door de auteur van het boek, kan een voorwoord het doel van het boek benoemen en welke gebieden het wel en niet dekt, om de lezer een gevoel te geven van de reikwijdte van het boek. Een voorwoord van een fictieve roman kan redenen voor het schrijven van het boek presenteren, of hoe het concept van het boek ontstond.
Soms bieden voorwoorden historische context voor hun boeken. Thomas Hardy, een 19e-eeuwse romanauteur die zijn romans vaak voorwoordde, legt soms uit of de personages of settings in zijn boeken gebaseerd zijn op echte personen of plaatsen.
Thomas Hardy merkt in zijn voorwoorden ook op wanneer een editor of uitgever een wijziging aan het oorspronkelijke manuscript heeft aangebracht. Opvolgende edities van een boek, na de eerste grote succes behaald heeft, kunnen een voorwoord bevatten waarin de auteur commentaar levert op zijn ongekende prestatie.
Als auteurs over een controversieel onderwerp schrijven, voegen ze soms een voorwoord toe dat zich verontschuldigt of hun schrijven verdedigt, vooral bij opvolgende edities. Thomas Hardy's "Jude the Obscure" en Nathaniel Hawthorne's "The Scarlet Letter", beide romans die schandelijke verhalens voor hun tijd vertelden, voegden voorwoorden toe aan latere edities om hun schrijven te verdedigen.
Een voorwoord kan kort personen noemen die de auteur wil bedanken voor inspiratie, bewerken, nalzen of publicatie.
Critici hebben voorwoorden soms gezien als een soort advertentie voor een boek. Mark Twain schreef een humoristisch voorwoord voor "Huckleberry Finn", de speelsheid van welke veel lezers mogelijk aanzette het boek op te pakken:
KENNISGEVING
Personen die een motief in dit verhaal zoeken zullen vervolgd worden; personen die een moreel zoeken zullen verbannen worden; personen die een plot zoeken zullen neergeschoten worden.
OP BEVEL VAN DE AUTEUR