Een personagetekening is een korte scène waarin je een personage aan het publiek beschrijft. Er zijn traditioneel twee methoden die je kunt gebruiken: je kunt een lijst maken van alle belangrijke kenmerken die de lezer moet weten, of je kunt een korte scène schrijven die de lezer laat zien wie dit personage is. Hoewel de eerste methode makkelijker is, is de laatste veel boeiender en waarschijnlijker om de lezer geïnteresseerd te houden.
Beschrijf het uiterlijk van het personage. Houd er rekening mee dat je woordkeuze ook de toon kan bepalen waarop die beschrijving wordt waargenomen. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: "Ze was een aantrekkelijke vrouw met kort rood haar." Dat brengt de boodschap over. Als alternatief kun je zeggen: "Het meisje was een knalvuur, haar vuurmane kort geknipt als die van een Keltische oorlogsgod." Beide beschrijvingen geven de lezer bepaalde beelden; de tweede voegt wat symbolisme toe om inzicht te geven in de persoonlijkheid van het personage. Basiskenmerken, zoals oog- en haarkleur, huidskleur, stem en eventuele littekens of tatoeages zijn belangrijk. Als regel: moeite je niet met specifieke kledingstukken tenzij ze echt cruciaal zijn voor de perceptie van het personage.
Bepaal de plaats waar deze scène zich afspeelt. De setting kan het personage in perspectief plaatsen, vergelijkingen trekken en de lezer meer inzicht geven. Zinnen als: "Zijn kantoor leek ooit edel en schoon, maar was vervaagd door leeftijd en het gewicht van genomen beslissingen, net als de bewoner." Deze voorbeeld trekt een parallel tussen een eens klassiek en vers kantoor dat in verval is geraakt en de persoon die het gebruikt. Die persoon kan een particuliere detective zijn, een advocaat of iemand die een façade nodig heeft voor publiek zaken.
Schrijf dialoog voor het personage. De manier waarop het personage praat, alsook de toon en woordkeuze, helpen de persoon te vormen. Als je personage met een lichte Frans accent spreekt, kan dat de lezer helpen het personage als individu te perceiveren. Als het personage uit een onopgeleide achtergrond komt, is incidentele slechte grammatica en het vermijden van grotere, ingewikkelde woorden bijna een vereiste. Personages met een militair achtergrond kunnen in een kortaf, rechtop spreektalig zijn, terwijl gregarie personages of die in de politiek werken soepel kunnen spreken en in elke situatie passen. Luister naar hoe mensen praten, en breng verschillende stijlen in je schrijven.
Dek alle andere gebieden af die belangrijk zijn voor het begrijpen van het personage. Dingen als persoonlijkheid, likes en dislikes, meningen, beroep en elke andere informatie die een lezer nodig heeft om te begrijpen wie dit personage is. Het noteren dat een personage meerdere pennen meedraagt en een altijd aanwezige notitieboek heeft of een perskaart die altijd bij de hand is, is een goede manier om aan te tonen dat het personage een journalist is. Het beschrijven van hoe een personage reageert op bepaalde situaties is een andere manier om uit te drukken hoe die persoon zich voelt over de wereld en hoe de lezer die persoon moet perceiveren.