Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Fictie

Hoe je een vechtscène plant

Hoe je een vechtscène plant

Vechtscènes kunnen in literatuur lastiger te plannen zijn dan in films. Vaak zijn vechtscènes in films heel snel, hebben veel snelle, schokkende bewegingen en kunnen steunen op visuals. Literatuur vereist van nature dat de lezer zich voorstelt wat er gebeurt, en snelgetempede vechtscènes kunnen verwarrend zijn. Enkele basiserichtlijnen die je kunt volgen om een vechtscène te plannen die makkelijker te begrijpen en beter te lezen is op papier.

Instructies

  1. Denk na over wat het doel van de vechtscène is. Is het gewoon om iemand te verwonden? Waarom vindt de vechtscène plaats? Essentieel: bepaal je motieven voor het opnemen van de vechtscène en het wordt duidelijker wat er in moet gebeuren voor het succesvol te maken voor je verhaal. Helpt de vechtscène ons te laten zien dat het hoofdpersonage zich uiteindelijk voor zichzelf gaat verweren? Toont het een verborgen kracht die een personage heeft die hij of zij niet eerder realiseerde, een kracht die hij of zij voor het grotere goed in de wereld kan gebruiken?

  2. Bepaal gevarieerde actiewerkwoorden, maar niet overdreven. Terwijl je personages vechten, wat kunnen goede woorden zijn om de actie te tonen? Je wilt herhaling vermijden, zoals "sloeg" of "raakte" tientallen keer te zeggen, maar je wilt ook overdreven woorden vermijden, zoals "vernietigde" of "verwoestte," tenzij ze nodig zijn voor je verhaal.

  3. Identificeer sleuteldialoog die het verhaal aanvult. Gebruik dialoog om de actiescènes te onderbreken. Het hoeft niet meerdere regels dialoog te zijn, maar een regel of twee hier en daar kan veel toevoegen. Denk aan wat een lezer moet horen. "Whoa – hey, man" zijn drie woorden die ons snel laten weten dat de ene persoon iets gedaan heeft wat de ander niet leuk vindt of waar hij verrast of verontrust door is.

  4. Plan om het laaggehalte te schrijven. De verleiding kan zijn om het met blaffende geweren de hele tijd te schrijven. Als de schrijfstijl de hele tijd op volle intensiteit is, kan het lezers uitlezen en het effect verliezen. "Tom sloeg wild, landend een slag aan de zijkant van Hanks gezicht," kan effectiever zijn dan "Tom zwaaide met zijn arm als een baseballwerper, ontketend een torrent op Hanks gezicht, splitsend het in een brute wanorde van enorme proporties." Soms wil je misschien met die intensiteit schrijven, maar doe dat spaarzaam.

  5. Denk aan interieure monologen en andere perspectieven op de strijd. Wie kijkt naar de strijd? Wat denken de personages die vechten ervan? Zijn ze bang of vastberaden? Zijn de toeschouwers bang of opgewonden? Denk na over hoe dit aan de strijd kan toevoegen, zoals de intensiteit verhogen door een toeschouwer te roepen: "Je doodt hem!" Een interieure monoloog kan ons een mentale of emotionele reactie van een personage tonen, zoals: "Wat doe ik? Oh – wat heb ik gedaan?"

  6. Onthoud dat vechtscènes een natuurlijke vloed en eb hebben. Strijders vechten meestal niet de hele tijd, maar vechten een beetje en trekken dan terug, zeggen een paar woorden of lopen rond, voordat ze de strijd hervatten. Voor de echte vechtmomenten, houd de zinnen redelijk kort. Wanneer de strijders rondlopen of praten, kunnen langere zinnen goed werken. Korte zinnen helpen de actie snel voort te bewegen.

Fictie

Related Categories