Gebruik grammaticaal overgang naar het verleden. Dit doe je eenvoudig met het hulpwerkwoord 'hebben'. Bijvoorbeeld: 'De laatste keer dat Elizabeth alleen at, was ze vastgezet tussen vluchten op...' De vorm 'was ze' waarschuwt de lezer dat de verhalenlijn nu in een flashback schuift.
Gebruik emotionele overgang naar het verleden. Een emotionele trigger zorgt ervoor dat de personage een flashback ervaart. In Marcel Prousts 'Op zoek naar de verloren tijd' wordt de herinnering getriggerd door het eten van madeleines. Een ander voorbeeld: je personage ziet twee verliefde jongeren. Dat kan een jeugdliefde in haar oproepen. Bepaal het doel van de flashback en het emotionele centrum, en vind manieren om er via hedendaagse triggers in over te gaan.
Begrijp dat flashbacks nuttig zijn als ze vragen over personage en/of plot beantwoorden. Een detective vindt een misdaad die lijkt op een eerdere zaak en realiseert zich dat de dader dezelfde kan zijn. De personage flitst terug naar een eerder verhoor. Deze flashback geeft inzicht in de detective, de dader en hun relatie.
Gebruik flashbacks om de achtergrond van je personages of plot uit te leggen. Een prostitute kan een flashback hebben naar haar jeugd die uitlegt waar ze vandaan komt, haar relaties en details die haar een volwaardig personage maken. Je kunt ook uitleggen hoe ze werd wie ze nu is.
Gebruik flashbacks voor een plotwending. De identiteit van een dief kan onthuld worden in een flashback naar de misdaad zelf. Dit werkt goed in detectieverhalen, maar ook in andere genres. Zorg dat je voldoende aanwijzingen geeft voordat de wending in de flashback komt. Anders voelt het geplakt en onnatuurlijk.