Hoe je dramatische ironie in fictie gebruikt
Instructies
-
Gebruik contrasten. Deze kunnen zijn tussen personages en lezers, of tussen personages en de wereld om hen heen. Bijvoorbeeld: je personage is een naive tiener die naar New York vertrekt om theateractrice te worden. Ze ontmoet een poes die doet alsof agent is. De lezer weet al dat de 'agent' een poes is – dit creëert dramatische ironie.
-
Zet verwachtingen. Deze kunnen bij personages liggen (de naieve actrice en haar verwachtingen in New York) of bij lezers. In Flannery O'Connor's 'Good Country People' zet de auteur lezersverwachtingen over een bijbelverkoper door hem nederig en geestelijk te laten lijken als 'goed volk'. De ironie ontvouwt zich wanneer de lezer ontdekt dat de verkoper allesbehalve nederig en geestelijk is. De dramatische ironie speelt voor zowel lezer als hoofdpersonage.
-
Creëer een achtergrond die dramatische ironie oproept. De jonge actrice is misschien weggelopen uit een misbruikende thuissituatie. Ze vertelt dit aan de poes, die belooft haar nooit te mishandelen. Het feit dat ze, dachtend dat ze vluchtte voor misbruik, onwetend in een andere misbruikende relatie stapt, is ironisch.
-
Creëer dramatische ironie door personages één ding te laten willen, alleen om te ontdekken dat het ze niet vervult zoals ze dachten. Je personage is een gedepreprimeerde jonge man die rockster wil worden, denkend dat rijkdom en faam hem gelukkig maken. Maar zodra hij alle faam en fortuin heeft, is hij nog ongelukkiger; hij is nu zelfs zelfmoordneigend. De ironie treedt op wanneer hij realiseert dat hij alles heeft wat hij wilde, en toch onvervuld is.
-
Creëer dramatische ironie door personages het exacte tegenovergestelde te laten krijgen van wat ze wilden. De jonge vrouw die zwoer alleen een rijke man te trouwen, valt verliefd op een arme.
-
Creëer dramatische ironie door je personage in dezelfde positie te plaatsen die hij iemand anders heeft opgelegd. De kind die een gemeine grap met klasgenoten doet, wordt zelf slachtoffer van een wrede grap. Een wrede gevangenisbewaker wordt gevang door een van zijn slachtoffers. Een man die zijn vrouw verlaat voor een jongere vrouw, wordt zelf verlaten door zijn jongere vrouw voor een nog jongere man. Al deze voorbeelden creëren dramatische ironie.