Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Fictie

A Stolen Life (1946): De twee eindes die het publiek verdeelden

Bette Davis speelt in A Stolen Life tweelingzussen Kate en Patricia – een timide, een levendig. De productiegeschiedenis van de film is even dramatisch als de plot: hij werd uitgebracht met twee verschillende eindes voor verschillende markten.

Bioscoopversie (VS-release)

Patricia komt om bij een bootongeluk. Kate (de "goede" tweeling) neemt haar identiteit aan, huwt met Patricia's verloofde Rod (Glenn Ford), en beiden wijden hun leven aan een Londense liefdadigheid. Het einde benadrukt offerplicht, plichtsgevoel en verlossende zelfuitwissing – klassieke Warner Bros. "vrouwenfilm"-moraliteit.

Europese versie (VK/Internationaal)

Kate keert terug naar de VS, wordt concertharpist, en herenigt met Dick (Dane Clark), haar jeugdliefde. Rod sterft in WOII. Dick, gekweten van eerdere beschuldigingen, wordt hoofddoctor. Kate stopt met optreden, sticht het ziekenhuis als haar nalatenschap. Deze versie beloont Kate met kunstmatige vervulling en romantische hereniging – een duidelijk andere feministische toon.

Waarom twee eindes?

Studiopolitiek. Regisseur Curtis Bernhardt en Davis prefereerden de Europese versie. Jack Warner legde de bioscoopversie op voor Amerikaanse publiek, gelovend dat Amerikaanse kijkers offervaardige vrouwelijke deugd verlangden. De Europese versie draaide in Londen, Parijs en Commonwealth-marked.

Moderne beschikbaarheid

Meeste DVD/streaming-versies tonen de bioscoopversie. De Europese versie bewaard in archieven (BFI, Library of Congress) en incidentele TCM-uitzendingen. Hun vergelijking onthult hoe een enkele film herkalibreerd kon worden voor verschillende culturele verwachtingen over vrouwelijkheid – zelfde ster, zelfde script, tegenovergestelde fantasieën.

Fictie

Related Categories