De conflict in Doornroosje (Perrault/Grimm/Disney) draait om een enkele katalytische gebeurtenis: een boze fee's vloek die een doopzegen omzet in een doodvonnis.
Maleficent (of Carabosse) vervloekt prinses Aurora om haar vinger te prikken op een spoel en te sterven. Een goede fee verzacht het tot een doodsaderlijke slaap, te doorbreken alleen door een kus van ware liefde. Deze vloek drijft drie verwoven conflicten aan:
Filip vecht zich door de doornenmuur, verslaat Maleficent als draak en wekt Aurora met een kus van ware liefde. De vloek breekt, het koninkrijk ontwaakt, orde herstelt. De conflict lost zich niet op door de vloek uit te slimmeren, maar door haar enige ontkettingsclausule te voldoen – liefdeskracht overstijgt donkere magie.
Disney's 1959-film kristalliseerde deze structuur, waardoor Maleficent een van de grootste animatiekwaadaardigen werd en de "kus van ware liefde" de definitieve sprookjesresolutie.